یا شاه خراسان

دل همیشه غریبم هوایتان كرده است

هواى گریه پایین پایتان كرده است

وَ گیوه هاى مرا رد پاى غمگینت

مسافر سحر كوچه هایتان كرده است

خداش خیر دهد آن كسى كه بال مرا

كبوتر حرم باصفایتان كرده است

چگونه لطف ندارى به این دو چشمى كه

كنار پنجره هایت صدایتان كرده است ؟

چگونه از تو نگیرم نجات فردا را

خدا براى همین ها سوایتان كرده است

چرا امید ندارى مدینه برگردى

مگر نه آنكه خدا هم دعایتان كرده است

میان شهر مدینه یگانه خواهرتان

چه نذرهاى بزرگى برایتان كرده است

تو آن نماز غریب همیشه ها هستى

كه كوچه هاى خراسان قضایتان كرده است

سپیده اى و به رنگ شفق در آمده اى

كدام زهر ستم جابجایتان كرده است